Časovi starogrčkog

Han Kang, autorka koja je već ovladala umetnošću prikazivanja najdubljih ljudskih emocija, kroz roman Časovi starogrčkog spaja zvuk, tišinu i reč u snažnu metaforu prelaska iz tame u svetlost. Radnja se odvija u učionici u Seulu, gde se susreću dva lika – žena koja je izgubila glas i profesor koji gubi vid.

Kroz učenje starogrčkog jezika oni pronalaze zajednički prostor za bol, razumevanje i iscjeljenje. Ona žudi da povrati glas nakon teških životnih gubitaka: smrti majke i oduzimanja starateljstva nad sinom. On se suočava sa slabljenjem vida i stalnim rascepljenjem između kultura – korejske i nemačke.

Njihova priča postepeno se razvija kao meditacija o ljudskoj krhkosti, jeziku, bliskosti i nužnosti da osetimo i izrazimo sopstveni bol. Kroz lepotu jezika, fizike glasa i svesti o fizičkom telu, Časovi starogrčkog donose jedinstveni omaž onome što znači biti živ – napraviti most između unutrašnjih lomova i sveta, ma koliko on bio tih ili dalek.